.

Zwaas van de Waddenzee

2012-02-17T21:01:00.017+01:00

Duik naar het droge

Vorige keer had ik beloofd om nog een weblog te maken over een dier wat we bijna allemaal wel eens gezien hebben en we allemaal zeker kennen, namelijk de "Zwaas" oftewel zwemmende haas. Nu zullen de meeste, net zoals ik tot voor kort, nooit geweten hebben dat hazen konden zwemmen. Dat kunnen ze dus wel degelijk zoals blijkt uit bijgaande foto's.

Had ook gezegd dat dit voornamelijk een fotoblog zou worden en niet zoveel tekst omdat het meeste al verteld is over de dag Lauwersmeer en omgeving.

Hier nog op het droge

De bijgaande foto's zijn gemaakt bij het opkomende water op de dijk naar de boot naar Ameland. Door de inlandse wind kwam het stijgende water extra snel omhoog en ook een stuk hoger dan anders en ook een heel stuk sneller volgens mij. Kan me niet herinneren dat ik het ooit hoog water heb zien worden. En dan bedoel ik dat je het water echt per seconde hoger ziet worden. Ook voor de hazen was het blijkbaar een beetje een verrassing want op een gegeven ogenblik zaten ze op de laatste droge plekjes, maar niet voor lang en moesten ze dus aan de bak en zwemmen en ploeteren door het hoge gras en het steeds maar hoger wordende water.

Nu wel natte poten.

Zoals eerder gezegd wordt dit een fotoblog en volgen hierna de foto's. Voor de dierenliefhebbers, alle hazen hebben het overleefd en allemaal veilig het droge weten te bereiken.

Met vriendelijke groeten,
Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl

Het laatste stukje zwemmen naar het droge land.

Lezing/Presentatie Leon Baas

2012-02-03T23:38:00.004+01:00

Deze keer even geen verhaaltje over belevenissen van een amateurfotograaf maar de mogelijkheid om een lezing bij te wonen van een pro macro fotograaf : Leon Baas.

Unieke kans om met het werk van Leon Baas en hemzelf kennis te maken middels het bijwonen van een lezing welke Leon bij Foto Konijnenberg geeft.

Dus als je gek bent van macrofotografie en speciaal die van Leon grijp dan nu je kans.

Via bijgaande link kun je een plaatsbewijs bestellen voor een van de drie lezingen in Turnhout (B), Den Haag (NL) of Den Ham (NL).
Lezing Leon Baas
De lezingen vinden plaats in maart. Exacte data staan vermeld op website van Konijnenberg.

Website Leon Baas voor alvast een voorproefje.

Dagje Lauwersmeer

2012-01-29T20:25:00.026+01:00

Eindelijk zover om wat meer te vertellen en te laten zien van een van de laatste dagen van vorig jaar toen ik een dagje Lauwersmeer of eigenlijk iets meer Friesland en Groningen in de buurt van het Lauwersmeer "opgedrongen" kreeg. Een aantal jaren ben ik er twee dagen in februari of maart heen geweest om daar foto's te maken.

Scholeksters op de parkeerplaats

Door omstandigheden ben ik er de afgelopen twee jaar niet echt aan toe gekomen en door een toeval had ik de kans om eind vorig jaar toch even iets van het gemis goed kunnen maken. Ook hoop ik begin dit jaar nog een paar dagen te kunnen plannen in dat gebied om me weer even fotografisch uit te kunnen leven.

In mijn vorige blog had ik al iets laten zien van dat dagje of eigenlijk ietsjes meer. Dat waren de nachtfoto's van de Eemshaven. Toen had ik beloofd om ook wat foto's te laten zien van de natuur in de omgeving daar. Ik ga dat in twee stukken doen. Eentje is een special om het zo maar te zeggen over een beest wat ik daar tegen gekomen ben en welke iedereen wel eens eerder gezien heeft. Over de overigen plaatjes gaat dit verhaaltje.

Kluten op de vlucht Scholeksters in vlucht

In de middag daar aangekomen en eerst even langs Holwerd gereden omdat er bij de haven van Holwerd redelijk veel mooie vogelplekjes zijn waar je allerlei soorten (zee)vogels tegen kunt komen. De auto op de parkeerplaats neergezet en ben er toen gaan rondlopen. Eerst weer een stuk richting vasteland omdat het water nog wel wat laag stond en er veel waadvogels liepen. Echter het water kwam snel hoger en het stuk was ondergelopen en alle vogels weg. Dan maar even weer terug en achter de parkeer garage langs. Daar was meer te zien. Grote groepen Scholeksters op de parkeerplaats, maar ook in de graslanden vlogen de scholeksters op en daarnaast ook een hele grote groep Kluten. Als laatste kwam ik ook een aantal vogeltjes tegen waarvan ik niet zo een twee drie de naam wist. Ik vermoedde dat het Piepers waren.
De Water- of Oeverpieper (Wie weet het)
Navraag bij deskundigen leverde op dat het misschien een waterpieper zou kunnen zijn. Zou mogelijk ook een oeverpieper kunnen zijn. Maar dat verschil schijnt heel moeilijk te zien te zijn. Toch weer een soort die niet op mijn lijstje stond. Weer eentje erbij dus.
Langzaam aan weer terug gelopen richting de auto. Zonsondergang in Holwerd
Uiteindelijk toch maar besloten om eerst even een bakkie thee te drinken in het havenrestaurant. Een besluit waar ik achteraf toch heel blij mee was. Na de thee, op richting auto maar op dat moment brak de grijze lucht die er de hele dag geweest was open en leverde een spectaculair schouwspel van alle tinten oranje. Dat moest vastgelegd worden. Helaas voor mij stond de wind recht op de kust zodat het water steeds tegen de lens aan kwam. Leverde helaas wat mindere foto's op.

Toen doorgereden naar mijn overnachtingsadres daar mijn spullen neergezet en door naar mijn afspraak voor die dag.
De volgende dag bijtijds weer op en naar het Lauwersmeer gereden om daar rond te kijken en te rijden. Als eerste de haven van Lauwersoog in. Dat is altijd mijn vast beginpunt van een dag Lauwersmeer. Vaak zitten er in de haven allerlei leuke soorten. Ook deze keer was er weer het e.e.a. te zien. SteenloperTe beginnen met de steenlopers die vlak bij de auto aan het rondscharrelen waren. Ook Eiders en een Dodaars waren aanwezig. Waarvan die laatste de strijd aan ging met een garnaal en die uiteindelijk ook gewonnen heeft. Op het eind van het havenbezoek ook nog wat zeehonden ontmoet net buiten de haven, die ook nog wel even mee wilden werken voor de foto.Dodaars met garnaal

Roodhalsgans tussen de brandganzenNa de haven even vlug naar Ezumakeech gereden. Er waren voldoende vogels op het water maar velen waren ver weg. Dus maar besloten om terug te gaan en af te zakken via de Groningse kant. Echter op de weg naar de grote weg zag ik in de weilanden grote groepen brandganzen lopen, even de auto langs de kant gezet. Op een gegeven ogenblik liep daar een wat aparte kleur gans tussen. Die was voor mij nieuw. Een gans met een rode voorkant. Volgens de kenner was dit een roodhalsgans. Klonk niet onlogisch. :)

Grote bonte specht

Na weer langs de haven van Lauwersoog gereden te zijn dan nu afgezakt langs de Groningse zijde binnendoor over de Strandweg. De eerste stop was vlak voor de bocht naar het Nieuw Robbengat. Zag daar een Grote Bonte Specht in de bomen zitten. Een poging waard dus. Na wat heen en weer fladderen van de Specht en er dus achteraan hobbelen ging de specht eindelijk vrij zitten. Weliswaar wat hoger in de boom maar gaf me toch de gelegenheid om bijgaande foto te maken. Hierna verder afgezakt en even aan de overkant van de weg gekeken bij het Marnedorp. Het oefendorp voor de militairen om te oefenen in stadsgevechten en situaties op de grond. In de bomen naast de weg zaten vele kraaien en bij nader bekijken bleken er ook een aantal bonte kraaien tussen te zitten. Alweer een nieuwe soort voor mij. Op een gegeven ogenblik vlogen ze weg naar de overkant van de weg. De auto dus maar gestart en er achter aan om te kijken of er nog een leuk portretje van de maken was. Was natuurlijk wel de moeite waard om dat te proberen. Dus de Strandweg weer op, op zoek naar de bonte kraaien. Die bleken een eindje verderop in het waterige weiland te zitten en waren redelijk te benaderen vanuit de auto. Groep kraaien
Bonte kraaiUiteindelijk was het weer tijd om richting huis te gaan. Heb al met al toch weer twee geweldige dagen gehad die zeker de moeite waard zijn om te herhalen en dat is ook de bedoeling dat het dit jaar gaat gebeuren. Een aantal nieuwe soorten en ook een stel bekende soorten, die ook weer de moeite waard zijn om weer te ontmoeten. Binnenkort hoop ik het laatste stuk te schrijven over deze dag. Deze zal geheel gewijd zijn aan een dier en opende voor mij een hele nieuwe wereld waar ik eigenlijk nooit zo over nagedacht had. Dit zal met name een fotoverhaal worden omdat foto's nu eenmaal meer zeggen dan woorden. Tot de volgende weblog.

Met vriendelijke groeten,
Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl

En nog eentje om het af te leren.
Zeehonden in haven Lauwersoog

Eemshaven by Night

2012-01-13T15:54:00.018+01:00

Allereerst wil ik iedereen vanaf deze plek een goed en gezond 2012 toewensen.

Tijdens een van de laatste dagen van vorig jaar een "verplicht" bezoekje aan het noorden van Groningen gebracht. Mijn broertje heeft daar zijn huis verhuurd en er moesten voor 1 januari nog een aantal spullen uit en hij had mee gevraagd of ik hem een van die dagen kon komen helpen om de grote en onhandige spullen even samen op te pakken en in de bestelbus te zetten. Was voor mij een mooie gelegenheid om er een dagje Lauwersmeer bij aan te knopen. Toen ik echter 's avond het dorp waar ik wezen moest binnen reed zag ik op de achtergrond de Eemshaven volop verlicht. Dat was even wat anders dan ik gewend was.

Na mijn broertje geholpen te hebben en ik eigenlijk onderweg ging naar mijn B&B voor die nacht toch even naar de Eemshaven gereden om even een paar plaatjes te schieten. Deze keer dus niet echt natuurfoto's maar meer industrieel landschap als dat tenminste een bestaande term is.

Was benieuwd of het zou lukken omdat er een stevig windje stond. In de haven aangekomen gekeken of er een leuk plekje te vinden was in het donker. De laatste keer dat ik er was geweest was overdag en een flink aantal jaren geleden. Uiteindelijk toch nog een leuk plekje gevonden en daar een aantal foto's gemaakt van de haven en omgeving aldaar.
Had de auto met de kop in de wind gezet zodat ik met de achterklep open toch gezellig uit de wind kon zitten, echt warm was het niet dus dat was wel lekker. Ook was de auto een mooie windbreker voor het statief met fototoestel erop. Lekker gezellig in de donkere haven 's avond met het lampje van de achterbak aan. :)

Heb geen idee wat er allemaal in de haven lag aan boten en zo. Wel is op onderstaande foto de nieuwe Eemscentrale in aanbouw te zien. Dit is de tweede grote energiecentrale in dat gebied. Wel staan er zeer veel windmolens in dat gebied en niet van die hele kleine jongens. Er lagen ook nog voldoende onderdelen van windmolens in de haven en die waren enorm. Ik heb halverwege de jaren negentig in dat gebied een aantal windmolens gebouwd zien worden maar dat waren maar kleintje vergeleken met degenen die er later bij gekomen zijn. Echt enorm.

Energiecentrale in aanbouw.

Havenoverzicht met industrie

Deze keer een niet zo lange weblog. Ook weinig natuur in deze weblog. Maar af en toe wat anders kan ook geen kwaad. In een volgend weblog komt het relaas van een dagje Lauwersmeer en omgeving waarbij de natuur toch weer de boventoon voert.

Met vriendelijke groeten,
Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl

Browser ellende

2011-12-18T16:49:00.000+01:00

Helaas heb ik wederom moeten constateren dat er veel verschil zit in het tonen van de pagina's door de verschillende browsers.
Hiervoor mijn excuses. Ik zal kijken wat er eventueel aan te doen is met mijn beperkte HTML en browser kennis.

Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl

Dagje Hoge Veluwe

2011-12-18T16:31:00.003+01:00

Eindelijk weer eens tijd gehad om echt op pad te gaan, anders dan het uurtje of half uurtje na het werk en voor het donker wordt. Nadat ik eerst op woensdag de middag heb doorgebracht op de kunstijsbaan van Biddinghuizen om een poging te wagen om een rondje daar te kunnen schaatsen en eventueel een foto te kunnen maken van de schaatstocht door de wuivende rietlanden (viel wel een beetje tegen dat wuivende riet, maar ja dat kan ook bijna niet anders) en daar mijn doel te bereiken om het rondje te voltooien (viel heel erg mee en zijn uiteindelijk 6 rondjes geworden, dankzij de mensen daar die gelukkig ook een beetje in mijn tempo schaatsten en ik me dus aan op kon trekken) ben ik donderdag weer eens de Hoge Veluwe op geweest. Heb wel een jaarkaart hiervoor maar was al een tijd niet meer geweest. Ook mede door de steeds vroeger invallende duisternis.

Van deze paddenstoelen meerdere kringen gezien.
Variërend tot zo'n 10 meter doorsnee.
De grootste paddenstoel in een kring was zo'n 25 cm.

Goed, naar de Hoge Veluwe dus en mijn doel was eigenlijk me eens bezig te gaan houden met de mieren aldaar in de hoop dat ze nu wat minder fanatiek zouden zijn dan bij hogere temperaturen. Het ging echter al fout bij het park inrijden alwaar ik veel verschillende paddenstoelen langs de kant van de weg zag staan. Dus auto langs de kant en eruit om eens aan de slag te gaan met paddenstoelen. Had tenslotte de paddenstoelendag van de fotoclub Natuurfocus door omstandigheden moeten missen. Als je eenmaal een paddenstoel gezien hebt, dan is het einde zoek en zie je er steeds meer en steeds meer verschillende in allerlei kleuren en maten op allerlei plekken. De meest (voor mij althans) aparte plek was die op een boom op zo'n meter zes hoogte waar een paar kleine steelpaddenstoeltjes zich genesteld hadden op het plateau van een afgezaagde tak aan de boom. Natuurlijk ook vele zo in de grond maar ook op oude boomstronken en stammen en afgewaaide takken. En als je eenmaal zo bezig bent blijf je bezig.

Omgezaagde boom met heel veel kleine
zwammetjes aan de randenUiteindelijk toch maar verder gereden, maar ja niet veel verder kwam ik de volgende paddenstoelen alweer tegen, een heksenkring van paddenstoelen waarvan ik de naam niet weet (zoals bij de meeste paddenstoelen overigens, dus als iemand ergens een naam van weet dan hoor ik het graag). Na een ruim uur toch maar weer eens verder gegaan, ik was ondertussen al bij de splitsing met de Wildbaan terecht gekomen en ben die ingeslagen om eens te kijken of er misschien nog wat wild te zien was. Dat viel echter tegen en viel mijn oog wederom op paddenstoelen en schimmels.

Deze keer op een dode berk die speciaal voor dat doel was blijven staan (daarnaast ook voor insecten en andere kriebelbeestjes die dat nodig hebben. Ook laat men hier wel dode omgezaagde of omgevallen bomen voor liggen zodat de beestjes hierin kunnen schuilen, wonen of hun eieren er kwijt kunnen). Naast een tonderzwam zaten er ook allerlei kleine oranjekleurige schimmels op. Ook hier geen idee welke soort het is. En dat ook het leven van een tonderzwam eindig is, zag ik op de volgende berkenstam waar een vrijwel uitgeholde en verteerde tonderzwam zat.

Dode Tonderzwam
Uiteindelijk maar weer verder gereden en richting het bosje van Staf om daar te kijken of er wat wild te zien was. Maar wederom kwam ik niet verder dan de afslag in dit geval waar het ook al weer wemelde van de paddenstoelen aan beide kanten van de weg. Hier stonden veel geweizwammetjes en ook verschillende soorten mossen waaronder korstmossen.
Korstmos op tak

Ook kwam ik daar een paar kleine paddenstoeltjes tegen welke stonden te schuilen onder een boomstronk en welke ik pas zag nadat ik op mijn knieën om de stam heen gekropen was om een andere paddenstoel te fotograferen. Het grappige aan dat kleine groepje paddenstoelen was alsof er een soort lichtgevende rand omheen zat. Apart gezicht.

Ook hier hoefde ik niet veel verder te lopen/kruipen om steeds meer paddenstoelen te ontdekken.

Na verloop van tijd was ik dermate verkleumd en was mijn broek zo drijfnat van het op mijn knieën zitten dat ik eerst maar besloot om even iets warmer te gaan worden in de Koperen Kop. Wist van een vorige keer dat het daar redelijk warm was en eventueel bij een open haard mijn kleren wat zouden kunnen opdrogen. Zo gezegd zo gedaan. Spullen in de auto en op naar de Koperen Kop.

Geweizwammetjes

Spullen bij de open haard neergezet en zelf even wat te eten gaan halen, bakkie warme snert met een broodje. Ben normaal niet zo'n open haard figuur maar het was er warm, eigenlijk te warm want nadat ik de snert en het broodje op had ben ik onderuitgezakt nog even een half uurtje blijven zitten waarbij de ogen moeite hadden om open te blijven. Heerlijk gezeten en gebabbeld met een aantal mensen die ook de Hoge Veluwe opgetrokken waren. Daaronder ook een dame die tot nu toe alleen op de fiets de Hoge Veluwe had bezocht en nu er achter kwam dat er veel meer plekken waren dan ze op de fiets ooit gezien had. Soms heeft een auto ook zijn voordelen.

Soort Slijmzwam

Ondertussen ook even nagedacht hoe verder de dag in te vullen voor zover er nog tijd was. Was ondertussen al wel rond drieën geworden. Uiteindelijk besloten om toch nog even naar de mieren te rijden en dan op huis aan te gaan.

Bij de mierenhoop aangekomen bleken alle mieren al vertrokken te zijn naar de warmere plekken en er was dus geen buitenactiviteit. Ben toen even om de mierenhoop heen gaan kijken en kwam uiteraard ook daar paddenstoelen tegen maar ook bekertjesmos wat al rood begon te kleuren. Vind dat nog steeds een van de meest mooie mossoorten om te zien en te fotograferen.

Er was op deze plek nog niet zoveel rood bekertjesmos, maar begreep later van iemand dat op andere plekken al veel meer rood bekertjesmos stond. Dat bewaar ik dus voor een volgende keer. Na zo'n uurtje bij de mierenhoop te zijn rondgestruind heb ik de spullen ingepakt en ben op weg naar huis gegaan voor droge kleren. Kortom weer een heerlijke dag doorgebracht in de buitenlucht en genoten van al het moois wat de natuur te bieden heeft op meerdere vlakken.

Alle lezers wens ik vanaf deze plek hele fijne feestdagen en een gelukkig en voorspoedig 2012.

Met vriendelijke groeten,
Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl

Hieronder nog een aantal foto's van deze dag op de Hoge Veluwe.

Geweizwammetjes

Roestbruine Kogelzwam

Het Harderbroek

2011-11-20T12:14:00.002+01:00

Gisteren weer even op pad geweest voor mezelf om foto's te maken. Was eerst van plan om de Veluwe op te gaan maar heb de plannen toch gewijzigd en ben over het randje van de Veluwe heen geduikeld en de polder in gegaan. Niet zo heel ver overigens, maar naar een klein gebiedje waar ik vele malen hard langs ben gereden op weg naar mijn werk of naar huis. Zo af en toe zag ik wel eens een auto staan op het kleine parkeerplaatsje aldaar, maar was er nog nooit geweest. En dat was jammer blijkt nu.

Ondanks dat het Harderbroek niet zo giga groot is, is het volgens mij wel een leuk gebiedje om eens vaker rond te struinen. Veel mogelijkheden tot rondstruinen is er overigens niet echt en bij dat struinen wordt je geadviseerd laarzen aan te trekken. Kun je inderdaad beter wel doen. De wandelroute heet dan ook niet voor niets het "Laarzenpad". Dit laarzenpad leid je dan na zo'n 1,5 kilometers bij een uitzichtpunt waar je het uitzicht hebt over wat plassen en sloten met riet ertussen. Hieraan dankt het gebied dan ook de naam "broek" wat uit vroeger tijden moeras betekende. Ook om het gebied heen gereden en in meerdere opzichten genoten van wat er te zien was.

Eerst maar eens op de kaart gekeken hoe de omgeving er uit zag en waar je wel en niet mocht komen. Met een 10 minuten ben je om het gebied heen gereden met de auto. En had ik al veel moois gezien. Bij een bepaald punt op de dijk zag ik wel 15 grote zilverreigers. Mooi gezicht al die beesten langs de kant in de sloot.

Helaas zat het er niet in dat ze even wilden poseren, dus alleen wat vluchtfoto's kunnen maken.

Een eindje verderop waren twee buizerds aan het "stoeien" om de beste uitzichtsplek. Deze nog wel even mee kunnen pikken in een plaatje en daarna weer verder gereden.

Na daar nog even van alles het fraais genoten te hebben, en niet allen de reigers, weer verder gereden naar de plek die ik al vele malen gepasseerd was en wat mijn bestemming was voor nu. Die was snel gevonden. Auto neergezet en rugtas met spullen mee. Doordat de bewolking al wat begon op te trekken werd het een mooi licht en de mist slierten begonnen ook al mooi te komen.

Eerst de weg moeten zoeken en blijkt achteraf dat ik die totaal gemist heb. Uiteindelijk toch wel weer op het rechte pad terecht gekomen. Eenmaal op het rechte pad kwamen er ook nog verschillende vogels overvliegen, zoals een groep kleine zwanen en aalscholvers. Aan het einde toch bij het uitkijkpunt beland. Zoals gezegd hier een fraai uitzicht over de plassen ed, waarbij ik me voor kan stellen dat het hier in voorjaar en zomer toch ook een heel mooi uitzicht moet gaan bieden op allerlei watervogels.

Men is er op dit moment bezig met plan "Roerdomp" voor een plekkie voor dit fraaie beest en wie weet komt die nog wel een keer poseren voor me. Op het uitkijkpunt ook nog even genoten van de zonsondergang door de mist en de opkomende bewolking, wat een kleuren. Op de weg terug naar de auto ook nog even bewonderend gekeken naar de kleuren veroorzaakt door de zon tegen de wolken aan met de steeds meer opkomende en dichter wordende mist, die in grote slierten over het landschap heen zwierde. Echte "Witte Wieven" dus. Bijgaand nog een paar sfeerimpressies van de mist en het fraaie licht wat er was.

O ja, ook nog een paar vreemde vogels gezien, de ene haalde allerlei capriolen uit en de ander is volgens mij het vliegtuig welke Martin Schroder gebruikte als eerste vliegtuig voor zijn later zo grote imperium "MartinAir" genaamd. Deze maakte blijkbaar een rondvlucht of zo vanaf Lelystad Airport om daarna weer onderdeel uit te gaan maken van de collectie van het Aviodrome aldaar.

Voor de vliegtuigkenners onder ons, het kenteken is PH-DDZ. Zeker geen onbekende. Het is een DC-3 die is aangeschaft door de Dutch Dakota Association en in de originele outfit van Martin's Air Charter is gestoken.

Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl

In het spoor van ....... De Bever (2)

2011-11-02T22:21:00.002+01:00

Ook vandaag weer eens op zoek geweest naar de bever en beversporen. Maar wat een dag, deze 2e november 2011. Toen ik de polder inreed had ik nog zo iets van dit wordt helemaal niets, donkere wolken, regendruppels op de autoramen, maar wat zou ik aangenaam verrast worden door het weer.

Toen ik op de parkeerplaats aan kwam leek het er op dat er een beetje zon begon door te komen en warempel nog geen twee minuten later toen ik net op pad was leek het er op dat het definitief zonnig begon te worden. De eerste teken hiervan was een hele verse dagpauwoog, en dat begin november. Kan me niet herinneren dit ooit meegemaakt te hebben. 17 graden, zwetend over het bospad en dat in november met alleen een T-shirt aan. Kan het nog gekker (vast wel, maar voorlopig is het zo wel goed).

Eigenlijk was ik ook min of meer op zoek naar paddenstoelen, maar de grote groep inktzwammen was totaal van de aardbodem verdwenen. Ook alle andere paddenstoelen leken op dat stuk verdwenen te zijn, of ik heb gewoon niet goed gekeken.

Bij het water aangekomen zag ik dat er het een en ander veranderd was, al het riet was namelijk gemaaid. Aan de ene kant wel handig voor het uitzicht, maar aan de andere kant liep ik nu zelf wel aardig in het zicht. Nog geen tien meter verder op zag ik uit het riet allemaal golfjes komen en niet eenmalig van een vis of zo, nee echt steeds achter elkaar door. Daar was dus e.e.a beest bezig. Voorzichtig iets verder gelopen in de hoop een glimp op te kunnen vangen van wat die golfjes veroorzaakte. Inderdaad meer dan een glimp werd het ook niet, het was iets groots en bruin, maar of het ook echt een bever is geweest kon ik niet zien. Had net de bril afgezet om de verrekijker er bij te pakken toen het weg was. Zou best zo'n grote rat geweest kunnen zijn.

Wel overal omgeknaagde bomen (vers en oud)en door het gemaaide riet waren ook de glijbanen en sleephellingen goed te zien. Was wel een mooi gezicht.
Ook onderweg vele sleephellingen en glijbanen gezien.
Een eindje verderop kwam ik zowaar al weer een vlinder tegen, ditmaal een zwaargehavend geaderd witje. Ook deze was helaas niet geduldig genoeg om even een foto af te wachten. Dat was onderstaand jongen wel. Deze ging eens lekker in het zonnetje zitten genieten. Van deze en ook juffers heb ik er velen gezien vandaag.

Even later kwam ik nog iets aparts tegen, namelijk een slijmzwammen soort. Geen idee welk merk en type het verder is. Het was slechts een paar mm dik en ik zou er waarschijnlijk ook gewoon aan voorbij gelopen zijn als ik niet naar de libel had gekeken die langsvloog.

Op onderstaande foto is een beverwissel die een landbouwpad kruiste om van het ene water naar het andere water te gaan.

Aangezien het een grote dikke modderbrei was waren er ook nog wel wat sporen te zien, waarvan ik vermoed dat het beversporen zijn.

Ben er nog niet zeker van omdat ik nog niet echt referenties op internet heb gevonden als vergelijk. Ik plaats ze hier toch maar in de hoop dat iemand er wat over kan zeggen.
Deze afdruk was zeer duidelijk zichtbaar, maar of het ook echt een bever is betwijfel ik eigenlijk. Dus wie het weet mag het zeggen.

Ook deze vreemde afdruk kwam ik tegen bij de beverwissel. Lijkt wel een kleine voet met maar drie tenen. Uiteraard zijn de sporen ook mogelijk misvormd door het landbouwverkeer wat er na die tijd gereden heeft.

Dit soort sporen kwam ik echt tussen de twee kanten van het landbouwpad tegen. Dit zijn dus zeer waarschijnlijk wel beversporen. Door de diepe groeven veroorzaakt door de landbouwvooertuigen en de zeer drasse ondergrond kostte het de bevers enige moeite om over te steken, gezien de uitglijsporen en de nagels.

In het eerst deel van de bervweblog, had ik het over zoetwatermosselen of zwanenmosselen. Ook deze keer kwam ik er hier velen van tegen. Bijgaand eentje die al leeg was. Heb echter geen idee of dit nu het werk van de bevers is of niet. Denk zelf eigenlijk van niet omdat bevers volgens mij alleen plantaardig voedsel eten.

Als laatste kwam ik ook nog een gat in de grond tegen. Wat is daar nu bijzonder aan. Het lijkt er op dat dit een ingang zou kunnen zijn van een burcht. Alhoewel ik altijd begrepen had dat die onder water waren. Over een lengte van zo'n 80 cm liep het als een soort glijbaantje waarna het zo'n 30 cm vrijwel loodrecht naar beneden liep en het water in ging. Of eigenlijk de gang stond min of meer onder water. Het was duidelijk dat er wel eens iest gelopen had, het gras was plat en liep richting het gat in de grond. Lijkt dus ook wel weer zo'n glijbaan. Helaas geen zaklamp bij me om eens verder in het gat te kijken, dat doe ik een volgende keer.

Helaas moest ik na het ontdekken van dit gat plotseling weg zodat de tijd ontbrak om verder te zoeken, maar dat bewaren we dan voor een volgende keer. Al met al vond ik het toch weer een geslaagde middag, met weer een hoop nieuw dingen en dan vergeet ik nog de zilverreiger die ik de schrik van zijn leven bezorgde en welke dus luid schreeuwend er van door ging. Sorry old boy.

Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl

Paddenstoelentijd

2011-10-23T16:08:00.002+02:00

De afgelopen tijd veel rond gezworven door allerlei delen van Nederland, met name Flevoland en de Veluwe. Daar waar de meeste mensen lekker rustig aan (bijna) alles voor bij wandelen, fietsen of rijden duik ik meestal even van het pad af om te kijken of er nog wat staat. Soms moet het toeval je een handje helpen en soms zie ik ze vanzelf. Paddenstoelen en wel in allerlei soorten en maten en vooral ook kleuren. Van de gele zwavelhoedjes tot de dieprode rodekool- of amethistzwam tot de bijna doorzichtige en zeer fragiele suikermycena's. Het viel me al wel op dat er vroeg dit jaar een redelijke sortering aan paddenstoelen was. Nat en warm weer blijken de ideale omstandigheden voor de paddenstoelen.

Vaak als ik ergens een paddenstoel zie en ik ga er naar toe dan heb ik binnen een paar minuten geen enkel oog meer van de omgeving en ben ik aan het frutselen op een vierkante meter, omdat ik dan steeds meer zie op dat plekje waar ik dan zit. Vaak zie ik dan ook steeds meer zoals dit slakje welke de paddestoelem als een soort parasol lijkt te gebruiken. Zeker geen zonaanbidder, want de zon scheen zowaar heel eventjes die middag in het Reve Abbertbos (Fl). :)

De meest fraaie combinaties en locaties worden gebruikt door de paddenstoelen, op de grond, in de boom, op een oude verrottende boomstronk of zelfs onder de bast hiervan. Soms alleen, soms in een klein groepje en soms ook met honderden op een boomstronk en er omheen zover je kunt zien zoals op de tweede foto in de serie hieronder.

Bijgaand een aantal foto's van paddenstoelen die ik de afgelopen weken voor de lens heb gekregen.

Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl

In het spoor van ....... De Bever

2011-10-23T15:35:00.000+02:00

De afgelopen tijd een aantal uren besteed aan een tip over een beverburcht in Flevoland. De eerste keer dat ik er heen ging plensde het van de regen en aangezien het niet direct aan een verharde weg was kwam het water zowel van boven als van
onder. Had gelukkig al wel oude kleren aan gedaan en droge kleren in de auto gelegd.

Onderweg naar de beverplek toe kwam ik nog wel een stel Inktzwammen tegen die er om vroegen om toch maar op de foto gezet te worden. Kon het niet laten dus. Bijgaand een van een paar zwammen op hun retour.

Na een kleine 15 minuten op de plek aangekomen waar de bever gezien zou zijn, althans waar de burcht zou moeten zijn. Na zo'n 15 minuten door de struiken en tussen bomen door geploeterd te zijn kwam de burcht eindelijk in zicht. Nou ja, in zicht.

Tussen het gebladerte en de brandnetels door was een burcht te zien. Voorzichtig naderbij geslopen en rond om me heen waren de knaagsporen van de bever zichtbaar. Op het eerste gezicht niet direct verse knaagsporen. Een omgeknaagd jong boompje. Een grote boom waar de bast vanaf geknaagd was en wat houtsnippers op de grond. Een beetje dichter bij de burcht gekomen vond ik ook schelpen, lege schelpen, van een zoetwatermossel, vermoedelijk de zwanenmossel. Dat verbaasde me eigenlijk wel een beetje want ik dacht altijd dat bevers vegetarisch waren. Zal het binnenkort eens opzoeken of navragen.

Uiteraard waren er rond de burcht de benodigde glijbanen, alhoewel dat m.i. niet direct de juiste benaming is. Volgens mij zou hier de term sleephelling toepasselijker zijn. Volgens mij worden deze glijbanen met name gebruikt om de verzamelde takken naar de burcht te slepen en daar als versterking van het fort te dienen. Of als een lekker hapje. Ook nog even aan de andere kant van de burcht gekeken bij het om de burcht heen lopen kwam ik al wat meer verse sporen tegen, o.a. van deze nog redelijke jonge boom. Van deze boom waren ook al een aantal takken afgeknaagd en versleept. Door de brandnetels heen waren duidelijk de sporen en paadjes naar het water te zien waarover de takken versleept waren.

Onder aan dit artikel dan nog een foto van een hele dikke boom waaraan de bevers begonnen zijn. Je kunt de knaagsporen hier nog duidelijk zien die ze achter gelaten hebben met een grote oranjekleurige tanden. Deze oranje kleur schijnt een glazuurlaag te zijn. Dikke bomen schijnen ze met meerdere tegelijk te doen. Achter de dikke boom ligt ook nog een wat dunner boompje omgeknaagd en wel, maar dat is al wat langer geleden, te oordelen naar de verkleuring van de boom.
Aangezien het ook al schemerig begon te worden en ik ook nog weer een eind terug moest soppen en op voor mij redelijk onbekend terrein, besloten om maar terug te gaan, alhoewel bevers vaak rond deze tijd op pad gaan. Dit heb ik maar voor een volgende keer gelaten als het weer iets beter gaat zijn.

Ik ga hier zeker nog terugkomen om een vervolg op dit verhaal te kunnen maken en hopelijk ooit eens met foto's van bevers terug te komen, maar dat zal nog wel wat aan tijd gaan kosten. Dit is weer net zo spannend als mijn eerste ijsvogel of mijn eerste macrofoto.

Hopelijk tot een volgende keer,
Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl

Mijn eerste ...... Zeearend

2011-10-03T15:17:00.004+02:00

Afgelopen week weer een tijdje doorgebracht in de Oostvaardersplassen. 's Avonds eerst genoten van het burlen van de edelherten. Later kwamen enorme zwermen ganzen in de landerijen en plassen voor de kijkplek. Zo waar een mega spektakel. De herten en de ganzen die tegen elkaar in aan het gaan waren qua geluid. Enige nadeel waren de treinen die met enige regelmaat de rust verstoorden. Ook de zonsondergang was meer dan de moeite waard en langzaam aan begon de lucht rood te kleuren en een grote rode bol zakte in de bossen aan het andere eind van de Oostvaardersplassen. Vlak voor de zon onderging kwam de zeearend langs en dit veroorzaakte "lichte" paniek onder de ganzen en andere vogels die rustig aan het grazen en dobberen waren. Wederom een machtig schouwspel wanneer al die ganzen en vogels vrijwel tegelijk in paniek opstijgen om aan de zeearend te ontkomen. Helaas was het op dat moment geen licht genoeg om er foto's van te kunnen maken. Maar het was wel weer zo'n moment wat je bij blijft om meerdere redenen en waarschijnlijk zal die plek ook nooit meer hetzelfde zijn als anders.
Van de herten was niets meer te horen tijdens de acties van de zeearend. Toen uiteindelijk de rust begon weer te keren onder de ganzen kwam ook het geluid van de herten weer naar boven. Is me niet duidelijk of de ganzen het overstemden of dat de herten zich rustig hielden.
Begon langzamerhand ook donkerder te worden, alhoewel echt donker zijn nog maar weinig plekjes in Nederland. Was een mooie heldere hemel met veel sterren, dus dat zal er ook wel aan bijgedragen hebben.
Heb daar nog even heerlijk zitten genieten van alles wat daar aanwezig was. Uiteindelijk de spullen ingepakt en naar bed gegaan.

De volgende dag toch nog maar weer even langs de OVP gereden waar ik de dag ervoor de zeearend gezien had. Het was rustig er stonden wat edelherten te grazen en er waren nog wat ganzen en zwanen. Als eerste zag ik een vos langs het water lopen in de verte, was blijkbaar niet echt op zoek naar voedsel want hij vertoonde geen tekenen om achter de ganzen aan te gaan. Deze bleven dan ook rustig, wel op veilige afstand, doorgaan met hun activiteiten, waarbij de vos uiteraard wel degelijk scherp in de gaten gehouden werd.

Ook zat er nog een buizerd op enige afstand rustig om zich heen te kijken. Ook hij had blijkbaar al voldoende gegeten. Opeens zie ik een dikke stip aan de horizon verschijnen die mijn kant op komt. De stip komt wat dichterbij maar met het blote oog is het niet meer dan een stip. Verrekijker er maar bij gepakt en ja het is een roofvogel. Voor een buizerd lijkt hij wat aan de grote kant, dus ik denk zou dit dan de zeearend zijn. Mijn vogelkennis is ongeevenaard klein dus gauw op de foto zetten om het thuis na te kunnen kijken als het tenminste zichtbaar is op de foto. Als ik door de verrekijker gekeken heb, valt het altijd weer tegen wat mijn fotocamera kan (ken je spullen, zou iemand nu zeggen). Heb twee foto's kunnen maken toen hij weer verdween in de verte als dezelfde stip die gekomen was.

Uiteindelijk thuis de foto's bekeken en nog even bij een deskundige nagevraagd en ja het was inderdaad een zeearend, weliswaar een juvenile maar daar is ook niets mis mee. Ik heb hem. De foto verdient zeker geen enkele prijs, maar voor mij was het wederom een eerste prijs, de prijs van het onbetaalbare moment.

Begin me ook steeds meer thuis te voelen in de Flevopolder ondanks dat ik bij huis ook hele mooie gebieden tot mijn "beschikking" heb. Hier ligt toch een stukje van mijn hart.

Bijgaand de zeearend op de foto. Van de zeerarend geen geweldige foto zoals gezegd en een stevige crop. Nu gaan we daar aan werken.

Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl

Onderweg naar ....

2011-09-19T10:31:00.007+02:00

Welkom op de blog van "Natuurlijkwild". Middels deze blog wil ik u laten meedelen in de wereld van de fotografie zoals ik die beleef. Dat kan zijn omdat ik gewoon op pad ga om te zien waar ik eindig of ik bewust een plek uitzoek waar ik heen ga om bepaalde foto's te maken.

Heb ondertussen al ervaren dat als je je ongans sleept met allerlei spullen mensen je vragen gaan stellen en dat soms tot leuke of grappige en fijne ontmoetingen kan leiden. Ook dat soort verhalen zullen hier aan bod komen.

Afgelopen vrijdag was zo'n dag. Ik heb het in mijn bolle hoofd gehaald om eens vroeg op te staan. Er was een koude nacht voorspeld na een redelijk warme dag en dus vaak kans op mist. Ik ging op pad maar tot aan Apeldoorn was er niets te zien. Begon al enigszins te balen. Maar na Apeldoorn begon er zowaar iets van mist te komen. Dus maar van de snelweg afgegaan en en de noord kant van de Veluwe in gereden langs de kroondomeinen, Uddel etc. Ondertussen begon het lichter te worden en de lucht rood te kleuren. Ook de mistbanken waren ver weg tussen de bomen zichtbaar boven de velden. Echter geen mogelijkheid om de auto fatsoenlijk ergens te kunnen parkeren, zonder het risico te lopen weggesleept te worden.

Voor degene onder ons die ook 's morgens vroeg op pad, zullen ongetwijfeld weten dat zulk soort momenten over het algemeen niet lang duren en was het hier dus ook. Moment weg en de zon kwam boven de bomen uit. Weg sfeer. Weg foto. Nog meer balen dus. Was ondertussen door allerlei omwegen op de Veluwe bij 't Harde beland. Omdat ik wist dat in de dagen er voor ijsvogels gefotografeerd zijn geworden bij de Oostvaardersplassen besloot ik de oversteek naar de polder te nemen en en daar eens te gaan kijken.

Bij de kijkhut aangekomen was het er al flink druk. Er waren meer mensen die op internet kijken blijkbaar :).
Heb me bij de overigen in het gelid gevoegd en ben gaan wachten en wachten. Na een tweetal uren liet zich voor een paar minuten een ijsvogeltje zien. Snel een paar foto's van gemaakt. Het was de eerst die ik op de foto krijg zonder dat hij onherkenbaar was. Mijn dag was in een keer weer helemaal goed. Daarna begon het grote wachten weer. Op een gegeven ogenblik kwam een bekende van de fotoclub de hut in. Ook op "jacht" naar de blauwe pijl. Even gezellig zitten kleppen over van alles en nog wat. Was ondertussen een uur geworden en ik had het wel een beetje gehad met het wachten. Was ook nog steeds drijfnat van het gras en de modder welke mijn schoenen doorweekt hadden 's morgens. Dus ben uiteindelijk naar het bezoekerscentrum gegaan om wat op te warmen. Kwam ook daar een goede bekende tegen waar ik de rest van de dag mee ben rondgetrokken. Uiteindelijk zijn we naar de Lepelaarsplassen gegaan alwaar zich ook ijsvogels zouden bevinden. Was zelf wat sceptisch omdat er 's morgens al iemand van die kant naar de eerste hut was gekomen met de melding dat er bij de Lepelaarsplassen niets te zien was. Maar toen we daar aankwamen zat de ijsvogel al op ons te wachten. Toch leuk als je scepticisme (is dit wel een goed woord) op deze manier wordt afgestraft. Deze ijsvogel bleef ook wat langer en was wat actiever. Ook hier een paar leuke foto's kunnen maken. Ook nog even het gedrag van een vrouwtjes Slobeend bestudeerd. Leuk om te zien dat deze vogels, voordat ze onderduiken eerst omhoog komen uit het water dan een soort dansje doen om vervolgens onder te duiken op zoek naar voedsel. Met dit feit sloten we de dag af en begonnen aan de wandeling terug naar onze auto om huiswaarts te keren.

Zo is een dag die fotografisch slecht begon toch nog geëindigd in een wat mij betreft geslaagde dag.

Andere foto's verschijnen binnenkort op mijn website : www.natuurlijkwild.nl

Mijn eerste ijsvogel op de gevoelige plaat

Tom Smit
www.natuurlijkwild.nl